Αρχική δημοσίευση: Δίκη Αμπελοκήπων | Αγορεύσεις και δήλωση Μαριάννας: «Τα νοσοκομεία τα έχει στόχο ο Γεωργιάδης, όχι εγώ» - omniatv
Στην 11η δικάσιμο για την υπόθεση της έκρηξης στους Αμπελοκήπους, την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026, ολοκληρώθηκαν οι αγορεύσεις των συνηγόρων Γιάννη Ραχιώτη, Άννυς Παπαρρούσου και Ιωάννη Ρεκούμη για την υπεράσπιση της Δήμητρας Ζ., καθώς και των Λίλας Ραγκούση και Μιχάλη Καλογήρου για τον Νίκο Ρωμανό, ενώ στο τέλος ακολούθησαν συμπληρωματικές τοποθετήσεις από την ίδια τη Δήμητρα Ζ. και τη Μαριάννα Μ.
Αναδείχτηκαν ιδιαίτερα δύο βασικοί άξονες: αφενός η κατάδειξη της εφαρμογής του άρθρου 187Α ως εργαλείου φρονηματικών διώξεων, αφετέρου η διαπίστωση εκ μέρους της υπεράσπισης ότι τα πραγματικά δεδομένα της δικογραφίας δεν επαρκούν ούτε για τη θεμελίωση «τρομοκρατικής οργάνωσης» ούτε για την εξατομικευμένη σύνδεση των δύο πρώτων κατηγορουμένων, Μαριάννας Μ. και Δήμητρας Ζ. με τις αποδιδόμενες πράξεις.
Υπεράσπιση Δήμητρας Ζ.: Γιάννης Ραχιώτης
Ο Γιάννης Ραχιώτης, αγορεύοντας για τη Δήμητρα Ζ., ξεκίνησε από το νομικό ζήτημα της φαινόμενης συρροής και της απορρόφησης των επιμέρους πράξεων το οποίο ανέπτυξε λεπτομερώς.
Ως προς το κατηγορητήριο, ανέφερε ότι το παραπεμπτικό βούλευμα επιχειρεί μια «εξωφρενικά πολλαπλή τυποποίηση ενός γεγονότος, μιας μοναδικής πράξης», οδηγώντας τεχνητά σε βαρύτερη ποινική μεταχείριση. Όπως είπε, «δεν χρειαζόμαστε ούτε διωκτική φαντασία, ούτε σκληρότητα στη διαχείριση οποιουδήποτε κατηγορούμενου».
Το κεντρικό πολιτικο-νομικό επιχείρημα ήταν ότι ο 187Α είναι μια διάταξη δομημένη ακριβώς πάνω στην αοριστία, ώστε να λειτουργεί ως «λευκή επιταγή» για ευρύτερες πολιτικές και ποινικές στοχεύσεις. Ο συνήγορος Ραχιώτης περιέγραψε το αντιτρομοκρατικό νομοθετικό πλαίσιο ως συνέχεια ειδικών νόμων που ιστορικά χρησιμοποιήθηκαν κατά «εσωτερικών εχθρών», υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη διάταξη μετατρέπει τα εφετεία σε ιδιότυπα ειδικά δικαστήρια για «στοχοθετημένους πολιτικούς αντιπάλους». «Η θέση της υπεράσπισης είναι ότι σας ζητάμε να χειριστείτε τη νομοθεσία ως αυτό που δεν είναι. Ως νόμο τυπικό, δηλαδή, και όχι ως λευκή επιταγή», είπε, απευθυνόμενος στο δικαστήριο.
Στο αποδεικτικό σκέλος, ανέδειξε το γεγονός ότι δεν κανένα από τα στοιχεία δε συνδέει τη Δήμητρα Ζ. με κατοχή όπλων ή εκρηκτικών, ούτε καν ένδειξη ότι είχε γνώση του σχεδίου του Κυριάκου Ξυμητήρη και της Μαριάννας Μ. Κατά τον Ραχιώτη, το μόνο που προκύπτει είναι ότι μεσολάβησε για την εξεύρεση του διαμερίσματος, χωρίς να αποδεικνύεται ότι γνώριζε τον σκοπό για τον οποίο θα χρησιμοποιούνταν. Επέμεινε επίσης ότι τα εκρηκτικά και τα όπλα αποκτήθηκαν μετά την αναχώρησή της από την Ελλάδα και ότι η εισαγγελική επιχειρηματολογία γέμισε τα κενά της δικογραφίας με εικασίες και φαντασία.
Υπεράσπιση Δήμητρας Ζ.: Άννυ Παπαρρούσου
Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και η Άννυ Παπαρρούσου, που επικέντρωσε τη δική της αγόρευση στον 187Α, χαρακτηρίζοντάς τον «αόριστο» και «χαοτικό» νομοθέτημα. Επικαλέστηκε μάλιστα τη γνωστή θεωρητική αρχή ότι, όταν ο ποινικός νόμος δεν προσδιορίζει επαρκώς την απαγορευμένη συμπεριφορά, υπονομεύεται η ίδια η ασφάλεια δικαίου. Αναφέρθηκε και σε πρόσφατες αθωωτικές αποφάσεις για υποθέσεις στις οποίες είχε αποδοθεί 187Α, υποστηρίζοντας ότι η νομολογία δεν είναι καθόλου μονοσήμαντη προς την κατεύθυνση της καταδίκης. Ανέδειξε επίσης το πρόβλημα με τη μη καθαρογραφή των αθωωτικών αποφάσεων, στο οποίο έχει αναφερθεί πρόσφατα και ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην εικόνα που εφηύρε η εισαγγελική πρόταση για τη Δήμητρα Ζ., που την παρουσίαζε σαν μια φιγούρα με «κομβικό επιχειρησιακό ρόλο», «ειδικές τεχνικές γνώσεις» και «αναβαθμισμένη θέση» μέσα στην υποτιθέμενη «οργάνωση». Η Παπαρρούσου αντέτεινε ότι ούτε τα στοιχεία της δικογραφίας ούτε οι σχετικές εκθέσεις υποστηρίζουν τέτοιες παραδοχές. Για το περίφημο σκαρίφημα ηλεκτρικού κυκλώματος, απέδειξε ότι αφορούσε συμβολή της Δήμητρας Ζ. σε πανεπιστημιακή εργασία της Μαριάννας Μ., προσκομίζοντάς τη. Για το τηλέφωνο που εμφανίστηκε ως «επιχειρησιακό», σχολίασε ότι «δεν έκανε καμία απολύτως επιχείρηση». Και για την οικειοθελή επιστροφή της Δήμητρας Ζ. στην Ελλάδα, τόνισε πως αυτό που υπήρξε στην αρχή ήταν «μια ήπια διαχείριση» που στη συνέχεια μετατράπηκε σε «διωκτικό όλεθρο».
Υπεράσπιση Δήμητρας Ζ.: Ιωάννης Ρεκούμης
Ο συνήγορος Ιωάννης Ρεκούμης, επίσης για τη Δήμητρα Ζ., υπογράμμισε τις αντιφάσεις του κατηγορητηρίου: από τη μία εμφανίζεται να παίρνει «προφυλάξεις», από την άλλη να εκτίθεται ανοιχτά, χρησιμοποιώντας τα πραγματικά της στοιχεία και εμπλέκοντας τρίτα πρόσωπα. Σημείωσε ότι αυτά τα στοιχεία δεν συνθέτουν εικόνα παράνομης ένταξης σε οργάνωση, αλλά, αντίθετα, απουσία συνείδησης συμμετοχής σε παράνομο σχέδιο.
Μετά τη μεσημεριανή διακοπή, η διαδικασία πέρασε στην υπεράσπιση του Νίκου Ρωμανού. Οι άξονες εδώ ήταν διαφορετικοί αλλά εξίσου καθαροί: το μοναδικό στοιχείο που απομένει, μετά από 17 μήνες προσωρινής κράτησης και μια μακρά προδικασία, είναι ένα μερικό αποτύπωμα σε εξωτερική σακούλα, όχι στο ίδιο το όπλο, και χωρίς κανέναν κρίκο που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τον χώρο της Αρκαδίας ή με τα υπόλοιπα πρόσωπα της υπόθεσης.
Υπεράσπιση Νίκου Ρωμανού: Λίλα Ραγκούση
Η συνήγορος Λίλα Ραγκούση μίλησε για βαθιά βλάβη των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου ήδη από το ανακριτικό στάδιο, υποστηρίζοντας ότι θα έπρεπε να έχει απαλλαγεί με βούλευμα. Τόνισε ότι το ποινικό δίκαιο οφείλει να προστατεύει τόσο την κοινωνία από το έγκλημα, όσο και τον κατηγορούμενο από την αδικία, ενώ περιέγραψε την εκ νέου προφυλάκιση του Ρωμανού υπενθυμίζοντας τα δικά του λόγια: επανάληψη ενός παλιού δημόσιου διασυρμού «ως προϊόν πολιτικού μάρκετινγκ». Υπενθύμισε στο δικαστήριο το ενδεχόμενο μη αναστρέψιμου λάθους.
Υπεράσπιση Νίκου Ρωμανού: Μιχάλης Καλογήρου
Ο συνήγορος Μιχάλης Καλογήρου αποδόμησε τη σύνδεση μεταξύ αποτυπώματος και ενοχής. Υπενθύμισε ότι το αποτύπωμα βρέθηκε σε εξωτερική σακούλα και όχι στο ίδιο το όπλο, ότι δεν υπάρχει σαφής αλληλουχία περισυλλογής και μεταφοράς των πειστηρίων, ότι δεν υπάρχει φωτογράφηση του αποτυπώματος ούτε αναφορά στη φορά του, ενώ παράλληλα προέκυψε η ύπαρξη και άλλων αποτυπωμάτων επί των ίδιων αντικειμένων. Κατά την υπεράσπιση, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι υπήρξε επαφή του Ρωμανού με τη σακούλα, αυτό δεν επιτρέπει λογικά το άλμα προς τη συμμετοχή του στα αποδιδόμενα αδικήματα. «Δεν υπάρχει καμία πραγματική απόδειξη, νόμιμη, επαρκής, λογική σε βάρος του κατηγορουμένου», είπε, ζητώντας την απαλλαγή του.
Πέρα από το στενό αποδεικτικό μέρος, και οι δύο συνήγοροι του Ν. Ρωμανού ανέδειξαν το ζήτημα του κοινωνικού και πολιτικού στιγματισμού. Μίλησαν για μια δικογραφία που φορτίστηκε υπέρμετρα στον δημόσιο λόγο, για παρατεταμένη προσωρινή κράτηση χωρίς επαρκή νέα στοιχεία, και για τον κίνδυνο η ποινική αξιολόγηση να υποκατασταθεί από το «παρελθόν» του κατηγορουμένου.
Καταληκτικές τοποθετήσεις από Δήμητρα Ζ. και Μαριάννα Μ.
Στο τέλος της συνεδρίασης, η Δήμητρα Ζ. πήρε τον λόγο προκειμένου να απαντήσει ειδικά στην ακραία εισαγγελική περιγραφή του ρόλου της. Επανέλαβε πως δεν είχε γνώση της πολιτικής ή επιχειρησιακής δραστηριότητας του Κυριάκου Ξυμητήρη και της Μαριάννας Μ., ούτε συμμετείχε σε οργάνωση. Υποστήριξε ότι η εισαγγελική πρόταση επιχειρεί να τη μετατρέψει σε παράδειγμα προς αποφυγή, «γιατί στάθηκα απέναντί σας υπερασπιζόμενη τις αρχές μου», και έθεσε ευθέως το ερώτημα προς την έδρα, αν οι τρεις Εφέτες θα νομιμοποιήσουν μια καταδίκη στη βάση πολιτικού φρονήματος.
Η Μαριάννα Μ., στη δική της παρέμβαση, επανέλαβε ότι η σιωπή της θα ήταν επίσης πολιτική στάση, αλλά επέλεξε να μιλήσει επειδή στην υπόθεση εμπλέκονται άσχετοι άνθρωποι. Υπερασπίστηκε ανοιχτά τη μνήμη και τις επιλογές του Κυριάκου Ξυμητήρη, λέγοντας ότι δεν θα αποστασιοποιηθεί από αυτές, ενώ επέμεινε ότι η Δήμητρα Ζ. δεν τις γνώριζε και δεν συμμετείχε. Σε μια από τις πιο χαρακτηριστικές φράσεις της ημέρας είπε: «Τα νοσοκομεία τα έχει στόχο ο Γεωργιάδης, όχι εγώ», απορρίπτοντας κάθε υπαινιγμό περί αδιαφορίας για ζωές τρίτων. Παράλληλα, αντέστρεψε το βασικό επιχείρημα της εισαγγελέα περί «τρομοκράτησης του πληθυσμού», εξηγώντας ότι στην πραγματικότητα «η πολιτεία είναι αυτή που τρομοκρατεί τους πολίτες».
***
Η διαδικασία ολοκληρώθηκε λίγο πριν τις 14:00, με την πρόεδρο να ανακοινώνει ότι η εκφώνηση της απόφασης θα γίνει αύριο, Παρασκευή, 24 Απριλίου, στις 11:00, με την επιφύλαξη μικρής καθυστέρησης.
Το βάρος της τελικής κρίσης περνά πλέον αποκλειστικά στους τρεις δικαστές: τον πρόεδρο Σπυρίδωνα Γεωργουλέα και τις εφέτριες Ουρανία Καραντζίκη και Αικατερίνη Μάσσαλη.